کهکشان

در کدام نشیب ِ

خیال سینو سی ِ من غرقی !؟

تو که دائم از فراز عشق می گفتی ... !!

**********************************

کاش در ایستگاه اول ،

چشم هایت را می بستی

تا اولین و آخرین مسافر،

زندان ِ نگاهت باشم . !!!

(مهرداد)

تو ای روح زمین گیرم ، چرا نالان و گریانی

چرا در این حبابِ  نیستی ، دائم پریشانی

بیا در کوی لیلا ها ، چو من گشت و گذاری کن

نه چون مجنون رویا ها ، بدریا تشنه میمانی

هوای ِ عاشقی ِاین سرا ، سرد است وجانفرسا

خوشا آن عشق که بر دل مینشاند، تیر پیکانی

هر آنقدر چو سگان نوشی از این کوزه ، عطش باقیست

بیا  بشکن  تو  این  مرداب را ،  آن  سان   که   میدانی

نفس ها  حبس  میگردد  در  این  ظلمت  سرا  دردا

بیا   دل   را   منَور  کن ،  بدین  دیدار   نورانی

نیابی تو در این پیکار ها  ماءمن   ، ز تیغ چشم

بیا ایمن نما خود را ، در این مینوی سبحانی

بیا پرواز کن چون من ، زمین را نیست جای تو

که عشق ایزدی بردم ، به آن سامان روحانی... (مهرداد)

ای بغض رهایم کن ، تا باز شوم

با اشک در آمیزم و  دمساز شوم

دیشب  که مرا تا  به  اذان آزردی

ای کاش سحر بخنده آغاز شوم ...

(مهرداد)

پینوشت :حال و هوای اینروز های فضای مجازی ، عجیب با دل من هماهنگ شده انگار این دو بدور از چشم من دست به تبانی از جنس کهکشان آزاری زده اند ، چند روزیست که از خنده های بی

بهانه خبری نیست ، شاید این دلِ در خفا حسود شده ، دگر قصد سازگاری ندارد ، باید جشنی بگیرم به میزبانی خیال خود وبا شیرینی کیک یاد شما و آن را مزین کنم به شمع وجود سپهر عزیز

که اگر چه فعلا" در کنارم نیست ، لیک مذاب آن شمع ، خاطر او را در خیال من همیشه نورانی وگرم نگه میدارد ، شاید تلنگری جدی از برای بیداری این خفته ی پریشان باشد .

           تو

مونالیزاترین تردیدی !

داوینچی ترین هم ،

اشک ها و لبخند هایت را باور نمی کند !! .

**********************************

فرشته مرگ ، شوخی شوخی مرا بوسید !

                نمی دانست ،

         جدی جدی می میرم !! .

(مهرداد )

در اولین سلام !

چشم بسته تو را خواستم !!!

  حالا ،،، به عصای سفیدم می خندی !!! ؟